Με την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και την δεύτερη εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ είναι σαφές ότι το διεθνές σύστημα γύρισε σελίδα. Η επιστροφή του πολέμου στην Ευρώπη, η κατάρρευση «μιας διεθνούς τάξης βασισμένης σε κανόνες», η επικράτηση του δικαίου του πιο ισχυρού, ο οποίος και μπορεί να θέτει τους κανόνες, άλλαξε ριζικά ότι είχαμε γνωρίσει ως τότε.
Tα αδιέξοδα της παγκοσμιοποίησης, η άνοδος της ακροδεξιάς και του αυταρχισμού στην Ευρώπη αλλά και στον κόσμο, έφτιαξαν το πλαίσιο για τις αλλαγές που ακολούθησαν. Και αυτά σε ένα περιβάλλον κρίσης αντιπροσώπευσης, μεγάλων μεταναστευτικών ρευμάτων, οξυμένης κλιματικής κρίσης και αύξησης των ανισοτήτων.
Μια «διεθνής τάξη στη βάση κανόνων» ήταν ο στόχος και καταγγέλλαμε κάθε απόκλιση. Σήμερα αυτό έχει καταρρεύσει. Κανείς δεν μπορεί να μιλάει για διεθνείς κανόνες όταν αυτοί καταπατώνται κάθε μέρα, ενώ, η «μεγάλη δύναμη αρχών και αξιών», η ΕΕ αδιαφορεί. Πλέον μπαίνουμε ξανά στην περίοδο της βίας και της ωμής ισχύος και όλο το διεθνές σύστημα και οι διεθνείς θεσμοί που οικοδομήθηκαν με το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, δείχνουν να έχουν καταρρεύσει. Ζούμε την επιστροφή των «αυτοκρατοριών» και των εδαφικών ανακατατάξεων, όπου η απόκτηση εδαφών με πόλεμο δεν είναι πλέον ταμπού.
Ποιος πλέον θα κατηγορήσει ποιόν για αναθεωρητισμό, όταν όλα δείχνουν να κανονικοποιούνται;
