Η επίθεση που εξαπέλυσε το Ισραήλ στις πυρηνικές, στρατιωτικές και πετρελαϊκές εγκαταστάσεις του Ιράν και η απάντηση της Τεχεράνης, όπου μπορούσε, έχουν ανοίξει το κουτί της Πανδώρας.
Η συνεχιζόμενη ανθρωπιστική καταστροφή στη Γάζα έχει εξαφανιστεί από τις οθόνες και τις σκέψεις της ανθρωπότητας.
Στη θέση της έχει μπει η πυρηνική απειλή του Ιράν και η επικράτηση της «κλιμάκωσης του πολέμου». Σε σημείο δηλαδή που η μία από τις δύο εμπόλεμες πλευρές να αναγκάσει τον αντίπαλο να υποχωρήσει ή να υποστεί μια ανείπωτη καταστροφή.
Πού είναι όμως οι μεγάλες δυνάμεις που θα μπορούσαν να παρέμβουν για να σταματήσει ο πόλεμος; Οι Αμερικανοί σιγοντάρουν το Ισραήλ. Οι Ρώσοι βλέπουν μάλλον με ικανοποίηση να αυξάνεται η τιμή του πετρελαίου. Η Κίνα, κυρίως, τρέμει μην κλείσει το Στενό του Ορμούζ. Όσο για την Ευρώπη; Απλώς μια υποσημείωση στις διεθνείς σχέσεις.
Σε αυτό το πνεύμα, και ο Κυριάκος Μητσοτάκης, στην εβδομαδιαία ανάρτησή του, τόνισε πως «απαιτείται αυτοσυγκράτηση και ψυχραιμία» και «η λύση δεν μπορεί παρά να είναι διπλωματική».
Για την ιστορία πάντως, όταν πριν από σχεδόν μισό αιώνα -τον Ιούνιο του 1980- οι Ισραηλινοί είχαν βομβαρδίσει σχεδόν με πανομοιότυπο τρόπο τον πυρηνικό αντιδραστήρα του Ιράκ με την περίφημη «Επιχείρηση Βαβυλώνα», ο αείμνηστος, τότε πρωθυπουργός Γιώργος Ράλλης δεν είχε διστάσει να καταδικάσει το Ισραήλ για ωμή παραβίαση του διεθνούς δικαίου.
