Είναι πανάρχαιο δόγμα πως ότι κερδίζεται στο πεδίο των μαχών δεν εξανεμίζεται στο πεδίο των διαπραγματεύσεων. Αντίθετα η όποια συμφωνία προκύπτει κάθε φορά μεταξύ των εμπόλεμων αντανακλά την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στο μέτωπο. Και παράλληλα η όποια διαπραγμάτευση δεν ξεφεύγει από τον βασικό νόμο του Θουκυδίδη, ότι ο ισχυρός επιβάλλει ότι του επιτρέπει η δύναμη του και ο αδύναμος υποχωρεί μέχρι εκεί που τον υποχρεώνει η αδυναμία του.
Μέσα από αυτό το πλαίσιο μπορεί να ριχτεί φως στο σόου της Κωνσταντινούπολης όπου για πρώτη φορά στην ιστορία είχαμε μία “διαπραγμάτευση” σε δημόσια θέα,.
Η αλήθεια είναι ότι οι Ευρωπαίοι δεν θέλουν να τελειώσει ο πόλεμος, θέλουν να ηττηθεί στρατηγικά η Ρωσία και «είναι πρόθυμοι να πολεμήσουν μέχρι τον τελευταίο Ουκρανό στρατιώτη», όπως έχει λεχθεί.
Η ειρωνεία της ιστορίας είναι ότι ο “ακροδεξιός Τραμπ” προσπαθεί να αποφύγει τα χειρότερα, απέναντι σε μία Ευρώπη που βάζει ταφόπλακα στον ειρηνικό της χαρακτήρα και εξελίσσεται σε φιλοπόλεμη δύναμη. Ευτυχώς για τους λαούς της ακόμη δεν έχει τις πραγματικές δυνατότητες.
