Πριν από περίπου έναν χρόνο ετέθη στον τότε υπουργό Οικονομικών Κωστή Χατζηδάκη το ερώτημα αν και πότε θα αλλάξει το μείγμα της οικονομικής πολιτικής. Το οποίο συνοδευόταν με την υπόμνηση ότι για πάνω από δέκα χρόνια η οικονομική πολιτική κινείται στην λογική των υψηλών φορολογικών συντελεστών και των πολύ υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων, όπως είχαν οριστεί από την τρόικα μέσω των μνημονίων .
Η απάντησή του ήταν κατηγορηματικά αρνητική. Υπήρχαν από τότε σημάδια ότι οι διατηρούμενοι για πάνω από δέκα χρόνια υψηλοί συντελεστές του ΦΠΑ, του φόρου εισοδήματος και των ακινήτων θα φθάσουν σε επίπεδα-ρεκόρ, δεσμεύοντας πλήθος πόρων από την οικονομία και τους πολίτες με συνέπειες στην ανάπτυξη και το επίπεδο ευημερίας.
Παρά ταύτα μόλις γνωστοποιήθηκαν τα στοιχεία της Eurostat που φανέρωναν ότι τα πλεονάσματα σπάνε ρεκόρ έσπευσαν να κινηθούν.
Όταν στερείς μέσω κυρίως της φορολογίας 11,4 δισεκατομμύρια ευρώ από μια χειμαζόμενη και ασθμαίνουσα εδώ και πάνω από δέκα χρόνια οικονομία, μάλλον κάτι δεν κάνεις σωστά.
