Η απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ να πλήξει τους βασικούς εμπορικούς συμμάχους των ΗΠΑ με δασμούς που ξεκινούν από 20% και φτάνουν το 54% δεν θα πρέπει να εκπλήσσει. Εδώ και καιρό παρουσίαζε τις άλλες χώρες ως απατεώνες και τζαμπατζήδες.
Το εάν το τείχος που όρθωσε επαναφέροντας την οικονομία στον…19ο αιώνα θα παραμείνει εκεί ή θα «χαμηλώσει» εν μέσω υποχωρήσεων από τους συμμάχους μένει να το δούμε. Για ένα όμως μπορούμε να είμαστε σίγουροι: Η «Ημέρα Απελευθέρωσης», όπως την ονόμασε, θα βρει περίοπτη θέση στα μελλοντικά βιβλία της Ιστορίας και τα εγχειρίδια όχι μόνο της Πολιτικής Οικονομίας, αλλά και της Πολιτικής Επικοινωνίας.
Για τον Τραμπ οι δασμοί δεν είναι μόνο ή τόσο ένα οικονομικό όπλο, ένα εργαλείο είσπραξης εισόδων. Θα του έχουν άλλωστε εξηγήσει αρκετοί από τους συμβούλους του πως οι παρενέργειές τους μπορούν να αποδειχθούν πολύ πιο δηλητηριώδεις για την αμερικανική οικονομία από τα όποια οφέλη.
