Αν οι ανασχηματισμοί γίνονται για δύο λόγους, πρώτον για τον καλύτερο επιμερισμό ευθυνών και αρμοδιοτήτων σε ένα κυβερνητικό σχήμα και δεύτερον για να κερδηθεί πολιτικός χρόνος, η κυβέρνηση μάλλον έχει χάσει και τα δύο. Στην πρόσφατη αλλαγή της επιτελικής σύνθεσης όσον αφορά το πρώτο μοιάζει αδυνατισμένο το επιχείρημα για την κοινωνία αφού συγκεκριμένοι στόχοι – στρατηγικοί και τακτικοί – δεν έχουν ακριβώς εκπληρωθεί (π.χ. ακρίβεια).
Όσον αφορά το δεύτερο, μία σειρά ατυχών επιλογών εκ των πραγμάτων αφαιρούν το πλεονέκτημα που έχει ένας ανασχηματισμός να δίνει αέρα, να ανανεώνει την εικόνα της κυβέρνησης και εν μέρει να συμπληρώνει και να διορθώνει αβλεψίες και λάθη.
Αυτός όμως ο ανασχηματισμός που μόλις τελείωσε δεν πήγε και τόσο καλά. Ο πυροκροτητής των Τεμπών, η δημοσκοπική φθορά της κυβέρνησης, η απομάκρυνση παραδοσιακών κοινωνικών στρωμάτων από αυτήν αλλά και η μετακίνηση στην αδιευκρίνιστη ψήφο ενός εκλογικού κοινού της διαμορφώνουν ένα νέο πλέγμα δεδομένων για την κυβέρνηση και τη ΝΔ. Ο ανασχηματισμός αντί να λύσει προβλήματα φαίνεται πως ήδη πρόσθεσε νέα.
