Με τις πιέσεις και απειλές Τραμπ προς την ουκρανική κυβέρνηση είναι πλέον ορατό, ακόμα και για τους τυφλούς, ότι οδεύουμε προς κατάπαυση πυρός. Είναι πολύ νωρίς να συζητήσουμε για ειρήνη, καθώς δεν ξέρουμε τι θα επιδιώξει η ρωσική κυβέρνηση από αυτές τις συνομιλίες.

Προφανώς μια παγωμένη σύγκουση εξακολουθεί να παραμένει σύγκρουση. Ή πιο σωστά: σύγκρουση σε αναστολή. Οι αλλαγές που έλαβαν τόπο και στις δύο χώρες από την έναρξη του πολέμου είναι τεράστιες.

Το μίσος μεταξύ των λαών θα είναι η νέα κανονικότητα στην περιοχή, πάντα με την υπογραφή Ε.Ε.-ΝΑΤΟ και φυσικά της ουκρανικής ολιγαρχίας και πολιτικής εξουσίας. Οι ίδιοι που κάνουν κήρυγμα περί προόδου και φιλελευθερισμού, είναι οι ίδιοι που (ξανα)μετέτρεψαν δύο λαούς σε θανάσιμους εχθρούς, δίχως αυτοί να είναι. Κοιμάσαι φιλελεύθερος, ξυπνάς φασίστας, για να παραφράσω μια παλιά αναρχική φράση.